سلام بر عطشان کربلا
ســلام بـر عطشـان کربـلا سلام میکنم از دور بر تو و حرمتسلام من به بلندای بیرق و علمت سروده اند فراوان برای تو اماهنوز نقش کتیبه است شعر محتشمت اگر که سر به هوا هستم و پریشانمزمین زدم دل خود را به احترام غمت گدایی در این خانه سربلندم کردمرا جدا نکن از خیمه های محترمت چگونه نام تو را هر نفس صدا نکنم؟ک...
منـاجـات
الهی حاضری، چه جویم؛ ناظری، چه گویمای نادریافته، یافته و نادیده، عیانای در نهانی، پیدا و در پیدایی، نهانالهی زندگی همه با ياد توشادی همه با يافت تو
اربعین حسینی تسلیت
اربعین حسینی تسلیت السلام ای وادی کربلاالسلام ای سرزمین پر بلاالسلام ای جلوه گاه ذوالمننالسلام ای کشته های بی کفناربعین حسینی برشما عاشقان حسینی تسلیت باد [ چهارشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۶ ] [ 23:14 ] [ s.m.a ] [ ]
ســلام بـر عطشـان کربـلا
سلام میکنم از دور بر تو و حرمتسلام من به بلندای بیرق و علمت سروده اند فراوان برای تو اماهنوز نقش کتیبه است شعر محتشمت اگر که سر به هوا هستم و پریشانمزمین زدم دل خود را به احترام غمت گدایی در این خانه سربلندم کردمرا جدا نکن از خیمه های محترمت چگونه نام تو را هر نفس صدا نکنم؟که شاملم شده یک عمر دائماً...
بخواب اے غنچه ی پرپر علی اصغـر
بخواب ای غنچه u200fی پرپر، بخواب ای کودک مادر علی اصغرم لالای، لایی مادرم لالایu200f عزیزم از چه بیu200fتابی چرا مادر نمیu200fخوابی؟ گمانم تشنه آبی، علی اصغرم لالایu200f مزن آتش به جان من، مبر تاب و توان من ببین اشک روان من، علی اصغرم لالایu200f چرا مادر علی جانم نمیu200fگیری
دلخـوش نکـن بـہ ندبـہ جمعـہ خودت بـیا...
دلخـوش نکـن بـہ ندبـہ جمعـہ خودت بـیا...تنهاترین امام زمین، مقتدای شهرتنها، چه میکنی؟ تو کجایی؟ کجای شهر؟وقتی کسی برای تو تب هم نمی کنددیگر نسوز این همه آقا به پای شهرتو گریه میکنی و صدایت نمی رسدگم می شود صدای تو در خنده های شهرتهمت، ریا و غیبت و رز
سقـای دشـت کربـلا
سقای دشت کربلا ابالفضلدستش شده از تن جدا ابالفضلمن قوتی دیگر به تن ندارمدستی دگر چون در بدن ندارمسقا و رنگ از تشنگی پریدهدریای خون جاری ز هر دو دیدهتن لاله گون از خون جبین شکستهلب تشنه و دست از بدن بریدهجان بر کف و در اوج سرفرازیخجلت ز اشک کودکان کشی
مکـن ای صبـح طلـوع
شب وصل است و تبِ دلبری جانان استساغر وصل لبالب به لب مستان استدر نظر بازیشان اهل نظر حیران استگوئیا مشعله از بامِ فلک ریزان است چشم جادوی سحر زین شب و تب گریان استامشبی را شه دین در حرمش مهمان استظهر فردا بدنش زیر سم اسبان استمکن ای صبح طلوع، مکن ای
گاهے نمیشود کہ نمیشود کہ نمیشود
گاهی نمیشود که نمیشود که نمیشودگاهی بساط عیش خودش جور میشودگاهی دگر تهیه بدستور میشودگه جور میشود خود آن بی مقدمهگه با دو صد مقدمه ناجور میشودگاهی هزار دوره دعا بی اجابت استگاهی نگفته قرعه به نام تو میشودگاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیستگاهی تمام